I verbër shiu në mëngjes

Flori i romanit “I verbër shiu në mëngjes”, “i persekutuar” nga operacionet dhe fati, jeton në simbiozë me praninë e mungesën e shiut,me udhëtimet e pafundme drejt Turqisë dhe me përkushtimin e familjes.
Në rrjedhën e poetikës narrative, personazhi qendror merr me vete të këqijat e jetës, të realitetit, të ekzistencës dherigjen emrat e vërtetë të gjërave, duke dalë nga përdorimi i gjuhës së gënjeshtërt të komunikimit, nga komunikimi i tjetërsuar moral, politik, social, etj., si një rezistencë e vërtetë ndaj tjetërsimit shoqëror. Se, në rrjetën e koklavitur të ndërmjetësimeve që e rrethojnë individin, ai nuk pranon të struket mes palosjes së kësaj rrjete