Të fyer e të poshtëruar

Në të vërtetë, isha gati t’i hidhesha. Nuk mund te përmbahesha më. Ai më jepte përshtypjen e një zvarraniku, të një merimange të stërmadhe që kisha aq shumë dëshirë ta shtypja…. Kënaqej me talljet që më bënte, luante me mua si macja me miun, duke menduar se unë isha i tëri nën pushtetin e tij. Mua më dukej (e kuptoja këtë), se ai kishte gjetur njëfarë kënaqësie, një tundim në poshtërsinë e vet, në këtë paturpësi, në këtë cinizëm, pas të cilit fshihte prej meje, në fund të fundit, maskën e vet.