Unëgjinjtë (sipas Gjinit)

Një vëllim poetik origjinal ku autori luan me vetë strukturën e fjalës dhe kuptimit, duke krijuar një paralelizëm të fuqishëm mes “Ungjillit” dhe “Unëgjinjve” – një zhvendosje nga e shenjta kolektive drejt një “ungjilli” personal, të brendshëm, të shumëfishtë.

Përmes kësaj loje gjuhësore dhe konceptuale, poezia shndërrohet në një hapësirë ku “unë”-i shpërndahet në shumë zëra, duke eksploruar identitetin, vetëdijen dhe raportin me të shenjtën dhe realen. Me një stil të veçantë dhe figuracion të ngarkuar, libri fton lexuesin në një përjetim që shkon përtej leximit – drejt reflektimit të thellë mbi vetveten dhe kuptimin e ekzistencës.